Öğle arasında ofisten kaçıp alt kattaki kafeye indim, beden sağliğım gibi hissettim

Sabah toplantı üst üste, aklım dağınık, yüz yüze görmek istemediğim e-postalar birikmekte. Öğle oldu, herkese görünmeden ofisten çıktım. Alt kattaki kafede yalnız oturdum, kahve içtim, kimse konuşmadı benimle. O otuz dakika nefes almak gibi geldi. Geri döndüm, günü bitirdim. Arıza değil, sadece insan olmak bu. Ama bu kadar küçük bir kaçışın bu kadar önemli olması biraz düşündürüyor.

00